mevrouw Hanna, 80

Hanna Hryhorivna werkte ruim 40 jaar als verpleegkundige in de fysiotherapiekamer van een polikliniek. Haar hele leven hielp ze mensen bij hun behandeling, steunde ze patiënten met een goed woord en wist ze goed hoe belangrijk aandacht en menselijke bejegening zijn voor wie ziek is.

Vandaag heeft nu Hanna Hryhorivna zelf voortdurende steun nodig. Ze heeft invaliditeitsgroep II en ernstige aandoeningen: diabetes, een doorgemaakt hartinfarct, artritis en een aanzienlijk verlies van zicht. Door problemen met haar benen kan ze zich heel moeilijk verplaatsen, en een flat op de vierde verdieping wordt vaak een echte beproeving. Zelfstandig naar buiten gaan kan ze lang niet altijd.

Bij haar woont haar zoon, die ook invaliditeitsgroep II heeft. Het gezin leeft bescheiden, want het kleine pensioen is amper genoeg voor medicijnen en het hoognodige.

Ondanks alle moeilijkheden heeft Hanna Hryhorivna buitengewone warmte en goedheid behouden. Als de vrijwilligers met hulp komen, is ze altijd oprecht blij, ontvangt ze ons met een glimlach en noemt ze ons liefdevol „meisjes”. In deze eenvoudige woorden zitten grote dankbaarheid, vertrouwen en behoefte aan menselijke warmte.