mevrouw Olha, 81

Een heel goede, gevoelige vrouw die haar hele leven aan mensen en werk gaf. Ze begon te werken op haar 18e, in totaal 36 jaar arbeidsverleden. Ze werkte bij een reservefabriek (machinekamer), daarna als kok in het sanatorium „Pratsia”. Het pensioen is klein, en toch moet er geleefd worden.

Woont met haar zoon, die nu in de oorlog is. Ziektes plagen haar vaak, er is geen geld voor behandeling. Ze onderging een operatie aan de schildklier, hoort nu slecht, heeft een hoorapparaat nodig, maar kan het niet kopen. Hoge bloeddruk, voortdurende pijn. Voor medicijnen, nutsvoorzieningen, eten, overal ontbreekt het geld.

Antonivna zwijgt, verdraagt het, klaagt niet. Maar in haar ziel houdt ze nog de hoop vast dat er mensen zijn die niet voorbijlopen aan andermans pijn.

Laten we haar samen helpen de wereld helderder te horen en te leven zonder voortdurende angst voor morgen.