mevrouw Vira, 73

Vira Pylypivna is haar hele leven aan zwaar werk gewend. 32 jaar werkte ze als hijsser bij een bouwonderneming, een beroep dat lichamelijk uithoudingsvermogen, aandacht en grote verantwoordelijkheid vroeg. Ze was niet bang voor moeilijk werk en werkte haar hele leven eerlijk om het gezin te onderhouden.

Haar grootste trots was haar zoon. Vanaf de eerste dagen van de grootschalige invasie stond hij op voor de verdediging van Oekraïne in de gelederen van de strijdkrachten. Voor Vira Pylypivna was dit tegelijk een reden tot trots en een dagelijkse pijn en angst.

In 2023 kwam haar zoon om. Na dit verlies veranderde het leven van Vira Pylypivna voorgoed. Ze verwerkt de dood van haar kind heel zwaar, en haar gezondheid verslechterde na wat ze heeft meegemaakt sterk.

Vandaag heeft ze veel chronische ziekten: verlies van zicht en gehoor, artritis graad II, diabetes. Door voortdurende pijn en zwakte lukt het haar steeds moeilijker om dagelijkse dingen zelfstandig te doen.

Ondanks haar eigen pijn en vermoeidheid denkt Vira Pylypivna heel warm terug aan haar zoon en leeft ze verder met het geloof dat zijn heldendaad niet vergeten zal worden.