Pani Liudmyla, 77

Przez 35 lat pracowała jako cukierniczka, złote ręce, które kiedyś tworzyły słodkie arcydzieła, dziś drżą z bólu.

Po ciężkim złamaniu Liudmyla Arsentiivna ledwo się porusza. Choroba układu ruchu stale daje o sobie znać, każdy krok sprawia ból.

Ale jeszcze trudniej na duszy. Rok temu wojna zabrała jednego z jej synów. Od tego czasu jakby zgasła. W oczach cicha, głęboka tęsknota, której nie da się opisać słowami.

Trzyma się, ale jest jej bardzo ciężko.

Nie z braku sił, lecz z nadmiaru bólu. Pomóżmy jej nie być sam na sam z tym smutkiem i chorobą. Kropla ciepła, wielkie wsparcie dla tej, która znosi w milczeniu.