Pani Olena, 69

25 lat swojego życia przepracowała w fabryce, gdzie montowała urządzenia elektroniczne. Praca wymagała dużej uwagi, dokładności i odpowiedzialności, codziennie godzinami wykonywała żmudną pracę, do której podchodziła uczciwie i sumiennie.

Dziś te ręce, które kiedyś pracowały bez wytchnienia, coraz częściej bolą i nie mają dawnej siły. Z powodu nadciśnienia i osteochondrozy II stopnia trudno jej się poruszać, wykonywać prace domowe, a nawet po prostu normalnie przeżyć zwykły dzień bez bólu.

Najtrudniejsze to ciągłe poczucie niedostatku. Emerytura jest tak mała, że po opłaceniu podstawowych wydatków pieniędzy często brakuje nawet na żywność. Stara się oszczędzać na wszystkim, odkładając własne potrzeby „na później”.

Mimo trudności nie jest przyzwyczajona skarżyć się ani prosić o pomoc. Ale dziś naprawdę bardzo jej ciężko. Codziennie myśli nie o marzeniach czy odpoczynku, lecz tylko o tym, jak przeżyć kolejny dzień i poradzić sobie ze wszystkim samodzielnie.